ആഗോള ക്രൈസ്തവതയിലെ മാറ്റങ്ങൾ: പെന്തക്കോസ്തു, പ്രവാസം, പുതിയ ഗവേഷണരീതികൾ എന്നിവ പഠനവിഷയമാക്കി കൊറിയൻ മിഷൻ പണ്ഡിതർ

സോൾ: ആഗോള ക്രൈസ്തവതയിൽ (World Christianity) സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന മാറ്റങ്ങൾ മിഷൻ പഠനരംഗത്തെ എപ്രകാരം പുനർനിർവചിക്കുന്നു എന്ന വിഷയം ആഴത്തിൽ ചർച്ച ചെയ്യാൻ കൊറിയൻ മിഷൻ ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞർ സോളിൽ ഒരുമിച്ചുകൂടി. ദക്ഷിണ ലോകത്തിലെ (Global South) പെന്തക്കോസ്തു പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ വളർച്ച മുതൽ പ്രാദേശിക വിശ്വാസസമൂഹങ്ങളെ പഠിക്കുന്നതിനുള്ള പുതിയൊരു ഗവേഷണ രീതിശാസ്ത്രം വരെ നീണ്ട വിഷയങ്ങളിലായിരുന്നു സമ്മേളനത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ട പ്രബന്ധങ്ങൾ.

പെന്തക്കോസ്തിന്റെ ആഗോള വ്യാപ്തിയും ആന്തരിക വൈരുധ്യങ്ങളും

യോൻസെയ് സർവകലാശാലയിലെ ഡോ. ഓ സ്യൂങ്-വൂക്ക് ആയിരുന്നു ആദ്യ പ്രബന്ധം അവതരിപ്പിച്ചത്. ആഗോള ക്രൈസ്തവതയെ മനസ്സിലാക്കുന്നതിനുള്ള ഒരു വീക്ഷണകോണായി പെന്തക്കോസ്തു പ്രസ്ഥാനത്തെ അദ്ദേഹം വിശകലനം ചെയ്തു. പാശ്ചാത്യ ലോകത്ത് ക്രൈസ്തവ വിശ്വാസം ക്ഷയിക്കുകയും ആഫ്രിക്ക, ലാറ്റിനമേരിക്ക, ഏഷ്യ എന്നിവിടങ്ങളിൽ അത് വളരുകയും ചെയ്തതോടെയാണ് ഈ ദൈവശാസ്ത്ര പരികല്പനയ്ക്ക് പ്രാമുഖ്യം ലഭിച്ചതെന്ന് അദ്ദേഹം ചൂണ്ടിക്കാട്ടി.

ടോഡ് എം. ജോൺസന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള സെന്റർ ഫോർ ദ സ്റ്റഡി ഓഫ് ഗ്ലോബൽ ക്രിസ്ത്യാനിറ്റിയുടെ കണക്കുകൾ ഉദ്ധരിച്ചുകൊണ്ട്, 2025 വരെയുള്ള കണക്കുപ്രകാരം ലോകമെമ്പാടും ഏകദേശം 66.4 കോടി (664 million) പെന്തക്കോസ്തു വിശ്വാസികൾ ഉണ്ടെന്നും ഇത് ആഗോള ക്രൈസ്തവരുടെ നാലിലൊന്നിലധികം വരുമെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.

ആദിമ പെന്തക്കോസ്തു പ്രസ്ഥാനം ശക്തമായ ഒരു സമത്വബോധം വഹിച്ചിരുന്നുവെന്ന് ഡോ. ഓ വാദിച്ചു. പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യം എന്ന് വിശ്വാസികൾ മനസ്സിലാക്കിയ അനുഭവത്തിലൂടെ വർഗം, വർഗീയപദവി, ലിംഗഭേദം എന്നീ അതിർവരമ്പുകൾ അത് മറികടന്നിരുന്നു. എന്നാൽ പ്രസ്ഥാനം സ്ഥാപനവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ ഈ ആദർശം പലപ്പോഴും നിലനിന്നില്ല എന്നും അദ്ദേഹം നിരീക്ഷിച്ചു. ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയിലെ അപ്പസ്തോലിക് ഫെയ്ത്ത് മിഷൻ ആരാധനയിലും ശുശ്രൂഷയിലും വർണവിവേചനം നടപ്പാക്കിയിരുന്നുവെന്നും, 1996-ൽ ഔപചാരികമായ ക്ഷമാപണവും ഏകീകരണ പ്രഖ്യാപനവും ഉണ്ടായെങ്കിലും വിവേചനത്തിന്റെ അവശിഷ്ടങ്ങൾ ഇന്നും തുടരുന്നുവെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.

സ്ത്രീകളുടെ നേതൃത്വത്തെക്കുറിച്ച് പരാമർശിക്കവേ, ലൂസി ഫാരോ, ദക്ഷിണ കൊറിയയിലെ പാസ്റ്റർ ചോയ് ജാ-ഷിൽ തുടങ്ങിയവരെ ഡോ. ഓ ഉദാഹരണമായി ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. ആദിമ പെന്തക്കോസ്തു പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ രൂപീകരണത്തിൽ നിർണായക പങ്കുവഹിച്ച ഇത്തരം സ്ത്രീകളുടെ പിൻഗാമികൾ, സഭകൾ കൂടുതൽ ഘടനാബദ്ധമായ സ്ഥാപനങ്ങളായി മാറിയപ്പോൾ ക്രമേണ പാർശ്വവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടു എന്ന് അദ്ദേഹം വിലയിരുത്തി.

പെന്തക്കോസ്തിന്റെ സാമൂഹിക നിലപാടിലും സമാനമായ വൈരുധ്യം അദ്ദേഹം കണ്ടെത്തി. വില്യം സെയ്‌മോർ, ഫ്രാങ്ക് ബാർട്ടിൽമാൻ തുടങ്ങിയ ആദിമ നേതാക്കൾ ക്രൈസ്തവ ഐക്യത്തിനുവേണ്ടി വാദിച്ചെങ്കിലും, പ്രായോഗിക തലത്തിൽ എക്യുമെനിക്കൽ സംവാദങ്ങളോട് അവർ സംശയത്തോടെയാണ് പ്രതികരിച്ചത്. കത്തോലിക്കാ സഭയുമായും മറ്റ് സഭാവിഭാഗങ്ങളുമായുമുള്ള ബന്ധം വളർന്നതോടെ സമീപ ദശകങ്ങളിൽ ഈ നിലപാടിൽ അയവ് വന്നിട്ടുണ്ടെന്നും അദ്ദേഹം കൂട്ടിച്ചേർത്തു. വർണവിവേചനം, യുദ്ധം, സാമ്പത്തിക അസമത്വം എന്നിവയോട് ആദിമ പെന്തക്കോസ്തു പ്രസ്ഥാനം ഗൗരവമായ ഉത്കണ്ഠ പ്രകടിപ്പിച്ചിരുന്നെങ്കിലും, പിൽക്കാലത്ത് വ്യക്തിഗത രക്ഷയിൽ മാത്രം ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്ന പ്രവണതയിലേക്ക് അത് ചുരുങ്ങിയെന്നും അദ്ദേഹം നിരീക്ഷിച്ചു.

വ്യക്തിയുടെ ആത്മരക്ഷ, സാമൂഹിക സേവനം, ഘടനാപരമായ പരിവർത്തനം എന്നിവ ഒരുമിച്ച് മുന്നോട്ടു കൊണ്ടുപോകുന്ന സമഗ്ര മിഷൻ (holistic mission) എന്ന കാഴ്ചപ്പാടാണ് ആവശ്യമെന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ടാണ് അദ്ദേഹം പ്രബന്ധം ഉപസംഹരിച്ചത്.

പ്രവാസി കൊറിയക്കാർ: സ്വീകർത്താക്കൾ മാത്രമല്ല, അയക്കുന്നവരും

ജുവാൻ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിലെ ഡോ. ലീ ഗാങ്-വൂക്ക് അവതരിപ്പിച്ച പ്രബന്ധം പ്രവാസി കൊറിയൻ സഭകളെക്കുറിച്ചായിരുന്നു. ആഗോള മിഷൻ പ്രവർത്തനത്തിന്റെ പാർശ്വത്തിൽ നിൽക്കുന്നവരായി ഇവയെ തെറ്റിദ്ധരിച്ചിരിക്കുകയാണെന്നും, യഥാർഥത്തിൽ ഇവ സ്വതന്ത്രമായ മിഷൻ ഏജന്റുകളായി അംഗീകരിക്കപ്പെടേണ്ടതാണെന്നും അദ്ദേഹം വാദിച്ചു.

ഓവർസീസ് കൊറിയൻസ് ഏജൻസിയുടെയും ദക്ഷിണ കൊറിയൻ നീതിന്യായ മന്ത്രാലയത്തിന്റെയും കണക്കുകൾ ആധാരമാക്കി, വിദേശത്ത് ജീവിക്കുന്ന കൊറിയക്കാരുടെ ദൈവശാസ്ത്രപരമായ പ്രാധാന്യം വേണ്ടത്ര വിലയിരുത്തപ്പെട്ടിട്ടില്ലെന്ന് അദ്ദേഹം ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. കൊറിയയിലേക്ക് വരുന്ന കുടിയേറ്റക്കാരിലേക്ക് ശ്രദ്ധ മാറിയതോടെ ഈ അവഗണന കൂടുതൽ പ്രകടമായി. ആഭ്യന്തര കുടിയേറ്റ ശുശ്രൂഷയുടെ വളർച്ച പ്രവാസി മിഷൻ പ്രവർത്തനത്തിനുള്ള പിന്തുണ കുറയ്ക്കാനുള്ള കാരണമായി മാറരുതെന്ന് അദ്ദേഹം മുന്നറിയിപ്പ് നൽകി.

ആസിയാൻ (ASEAN) മേഖലയിലെ കൊറിയൻ പ്രവാസി സമൂഹത്തെ ഒരു കേസ് സ്റ്റഡിയായി എടുത്തുകൊണ്ട്, പ്രവാസി ശൃംഖലകൾക്ക് വ്യക്തിഗത സഭകൾ എന്ന നിലയിൽനിന്ന് വളർന്ന് “മിഷനറി സമൂഹങ്ങളുടെ ഒരു സമൂഹം” ആയി മാറാൻ കഴിയുമെന്ന് അദ്ദേഹം നിർദേശിച്ചു. പങ്കിടപ്പെട്ട സ്വത്വബോധം, രാജ്യാന്തര ബന്ധശൃംഖല, സാംസ്കാരിക മധ്യസ്ഥത എന്നിവയാണ് അതിന്റെ അടിസ്ഥാനം.

കൊറിയയിലേക്ക് വരുന്ന കുടിയേറ്റക്കാർക്കുള്ള ശുശ്രൂഷയും വിദേശത്തുള്ള കൊറിയക്കാരിലൂടെയുള്ള മിഷൻ പ്രവർത്തനവും — ഈ രണ്ട് മേഖലകളെയും ഒരൊറ്റ സമഗ്ര ദൈവശാസ്ത്ര ചട്ടക്കൂടിനുള്ളിൽ കാണണമെന്ന് കൊറിയൻ സെമിനാരികളോടും സഭാവിഭാഗങ്ങളോടും മിഷൻ സംഘടനകളോടും അദ്ദേഹം ആഹ്വാനം ചെയ്തു. ഈ രണ്ട് സാഹചര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചും താരതമ്യപഠനങ്ങൾ നടത്തണമെന്നും അദ്ദേഹം ആവശ്യപ്പെട്ടു.

പുനഃസ്ഥാപന പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ മിഷൻ വേരുകളും അവയുടെ മങ്ങലും

സോൾ ക്രിസ്ത്യൻ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിലെ ഡോ. ലീ ചാങ്-വൂ, 1790-കൾ മുതൽ 1830-കൾ വരെയുള്ള ബാർട്ടൻ ഡബ്ല്യു. സ്റ്റോണിന്റെ ശുശ്രൂഷയെ വിശകലനം ചെയ്തു. പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ അമേരിക്കൻ പുനഃസ്ഥാപന പ്രസ്ഥാനം (Restoration Movement) ആരംഭത്തിൽ സുവിശേഷ ഘോഷണത്തിനും ലോക പരിവർത്തനത്തിനും ആയിരുന്നു മുൻഗണന നൽകിയിരുന്നതെന്നും, പുനഃസ്ഥാപനവും സഭാ ഐക്യവും അതിനു താഴെയായിരുന്നു എന്നും അദ്ദേഹം വാദിച്ചു. എന്നാൽ പിൽക്കാല തലമുറകൾ ഈ മുൻഗണനാക്രമം തലകീഴായി മറിച്ചു.

സ്റ്റോണിന്റെ ചിന്താപദ്ധതിയിൽ പുനഃസ്ഥാപനവും ഐക്യവും മിഷൻ എന്ന ലക്ഷ്യത്തിലേക്കുള്ള മാർഗങ്ങൾ മാത്രമായിരുന്നു; അവ സ്വയം ലക്ഷ്യങ്ങളായിരുന്നില്ല എന്ന് ഡോ. ലീ വ്യക്തമാക്കി. പ്രസ്ഥാനം വളർന്നപ്പോൾ പുനഃസ്ഥാപനം സുവിശേഷീകരണത്തിനുള്ള ഉപകരണം എന്നതിലുപരി സഭയുടെ സ്വത്വത്തിന്റെ അടയാളമായി മാറി.

ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യകാലത്തെ അമേരിക്കൻ ദൈവശാസ്ത്ര സംഘർഷങ്ങളാൽ രൂപപ്പെട്ട, കൂടുതൽ പ്രതിരോധാത്മകവും സ്വത്വകേന്ദ്രിതവുമായ പുനഃസ്ഥാപനവാദമാണ് കൊറിയയിലെ ചർച്ചസ് ഓഫ് ക്രൈസ്റ്റ് പാരമ്പര്യമായി സ്വീകരിച്ചത് എന്ന സാധ്യതയും അദ്ദേഹം മുന്നോട്ടുവെച്ചു — സ്റ്റോണിന്റെ മൗലികമായ മിഷൻ ദർശനമല്ല. സ്റ്റോണിന്റെ ആദ്യകാല രചനകൾ പുനഃപരിശോധിക്കുന്നത് കൊറിയൻ പുനഃസ്ഥാപന പ്രസ്ഥാന സഭകൾക്കും ഇവാഞ്ചലിക്കൽ സഭകൾക്കും മിഷൻ നവീകരണത്തിനുള്ള ഒരു ദൈവശാസ്ത്ര അവലംബമായി മാറുമെന്ന് അദ്ദേഹം അഭിപ്രായപ്പെട്ടു.

പ്രാദേശിക സഭകൾ സ്വന്തം കഥ പറയുന്നതെങ്ങനെ? — ഒരു പുതിയ ഗവേഷണ ചട്ടക്കൂട്

പ്രെസ്ബിറ്റേറിയൻ യൂണിവേഴ്സിറ്റി ആൻഡ് തിയോളജിക്കൽ സെമിനാരിയിലെ ഡോ. ഷിൻ സാങ്-ഹ്യോൻ “ആഖ്യാന മിഷ്യോളജി” (narrative missiology) എന്ന് അദ്ദേഹം വിളിക്കുന്ന ഒരു ഗവേഷണ രീതിശാസ്ത്രത്തിന്റെ പ്രാഥമിക രൂപരേഖ അവതരിപ്പിച്ചു. പ്രാദേശിക വിശ്വാസസമൂഹങ്ങൾ കഥകളിലൂടെയും അനുഷ്ഠാനങ്ങളിലൂടെയും സാംസ്കാരിക സൃഷ്ടികളിലൂടെയും സുവിശേഷത്തെ എങ്ങനെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നു, കൈമാറുന്നു, ആവിഷ്കരിക്കുന്നു എന്ന് വിശകലനം ചെയ്യാൻ ഉദ്ദേശിച്ചുള്ളതാണ് ഈ രീതി.

സുവിശേഷത്തിന്റെ വിവർത്തനക്ഷമതയ്ക്കും പ്രാദേശിക സഭകളുടെ കർതൃത്വത്തിനും ആഗോള ക്രൈസ്തവത പഠനങ്ങൾ ഇതിനകം ഊന്നൽ നൽകുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ഈ ചലനങ്ങൾ പ്രായോഗിക തലത്തിൽ എങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു എന്ന് പിടിച്ചെടുക്കാൻ നിലവിലുള്ള രീതികൾക്ക് കഴിയുന്നില്ലെന്ന് ഡോ. ഷിൻ പറഞ്ഞു. ലിഖിത രേഖകൾ, വാമൊഴി വിവരണങ്ങൾ, ആരാധനാ ക്രമങ്ങൾ, ചലച്ചിത്രം, കല, സംഗീതം, ഡിജിറ്റൽ ഉള്ളടക്കം എന്നിവയെല്ലാം ഉറവിടങ്ങളായി ആഖ്യാന മിഷ്യോളജി പരിശോധിക്കുമെന്ന് അദ്ദേഹം വിശദീകരിച്ചു.

ഏഷ്യ, ആഫ്രിക്ക, ലാറ്റിനമേരിക്ക എന്നിവിടങ്ങളിലെ സഭകളെ താരതമ്യപഠനത്തിന് വിധേയമാക്കാൻ ഈ സമീപനം ഉപയോഗിക്കാമെന്നും, വ്യത്യസ്ത സമൂഹങ്ങൾ സ്വന്തം സാംസ്കാരിക ചട്ടക്കൂടിനുള്ളിൽ സുവിശേഷത്തെ എങ്ങനെ വിവർത്തനം ചെയ്തു എന്ന് കണ്ടെത്തുന്നതിലൂടെ സാംസ്കാരികാന്തര സംവാദം സാധ്യമാകുമെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. കൊറിയൻ സഭകൾക്ക് സ്വന്തം ചരിത്രത്തെ വിമർശനാത്മകമായി വ്യാഖ്യാനിക്കാനും അടുത്ത തലമുറയ്ക്കുള്ള മിഷൻ തുടർച്ച എങ്ങനെയായിരിക്കണമെന്ന് അന്വേഷിക്കാനുമുള്ള ഒരു ഉപകരണമായും അദ്ദേഹം ഇത് നിർദേശിച്ചു.

സമാപനം

നാല് പ്രബന്ധാവതരണങ്ങൾക്ക് ശേഷം ചോദ്യോത്തര വേളയോടും തുറന്ന ചർച്ചയോടും കൂടിയാണ് സമ്മേളനം സമാപിച്ചതെന്ന് ക്രിസ്ത്യൻ ഡെയ്‌ലി കൊറിയ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തു.

തോമസ് മക്കാൾ, കാലേബ് ഫ്രീഡ്മാൻ, മാറ്റ് ഫ്രീഡ്മാൻ എന്നിവർ ചേർന്ന് രചിച്ച The Doctrine of Good Works: Reclaiming a Neglected Protestant Teaching എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ കൊറിയൻ വിവർത്തനം അടുത്തിടെ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച കാര്യവും സൊസൈറ്റി അറിയിച്ചു. സൊസൈറ്റി അംഗമായ പ്രൊഫ. റ്യൂ ജെ-സോങ് ആണ് വിവർത്തനം നിർവഹിച്ചത്; ക്രിസ്ത്യൻ ലിറ്ററേച്ചർ ക്രൂസേഡ് ആണ് പ്രസാധകർ.