ഭയങ്കരമായൊരു വിവേചനത്തിന്റെ ലോകത്താണ് നാം ജീവിക്കുന്നത്. മനുഷ്യൻ ബാഹ്യമായ രൂപവും പദവിയും ബാങ്ക് ബാലൻസും നോക്കി ആളുകളെ അളക്കുമ്പോൾ, നമ്മുടെ കർത്താവ് ഹൃദയങ്ങളെയാണ് നോക്കുന്നത്. എന്നാൽ നിർഭാഗ്യവശാൽ, ഇന്ന് ക്രിസ്തീയ സഭകളിലേക്കും വിശ്വാസികളുടെ ഹൃദയങ്ങളിലേക്കും വളരെ നിശബ്ദമായി കടന്നുകൂടിയിരിക്കുന്ന ഒരു ആത്മീയ വിപത്താണ് മുഖപക്ഷം അഥവാ വിവേചനം. പലരും ഇതൊരു വലിയ തെറ്റായി കാണുന്നില്ല എന്നതാണ് ഏറ്റവും വലിയ യാഥാർത്ഥ്യം. എന്നാൽ ദൈവവചനം വളരെ ഗൗരവത്തോടെയാണ് ഇതിനെക്കുറിച്ച് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നത്; ഹൃദയത്തിൽ മുഖപക്ഷം സൂക്ഷിക്കുന്ന ഒരാൾക്ക് പോലും സ്വർഗ്ഗരാജ്യത്തിൽ പ്രവേശനമില്ല. ബൈബിളിൽ യേശുക്രിസ്തു ദൈവാലയത്തിലെ ഭണ്ഡാരസ്ഥലത്ത് ഇരിക്കുന്ന ഒരു മനോഹരമായ രംഗമുണ്ട്. അനേകം ധനികന്മാർ വന്ന് തങ്ങളുടെ കയ്യിലുള്ള വലിയ തുകകൾ ഭണ്ഡാരത്തിൽ ഇടുന്നത് അവൻ കണ്ടു. എന്നാൽ ആ കൂട്ടത്തിലേക്ക് ദരിദ്രയായ ഒരു വിധവ കടന്നുവരികയും, തന്റെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന രണ്ട് കാശ് (ചെറിയ നാണയങ്ങൾ) അതിൽ ഇടുകയും ചെയ്തു. ലൗകികമായി ചിന്തിക്കുന്ന ഒരു മനുഷ്യൻ ആ ധനികന്മാരുടെ വലിയ തുകകളെ പ്രശംസിക്കുമായിരുന്നു. എന്നാൽ കർത്താവ് തന്റെ ശിഷ്യന്മാരെ അടുത്തുവിളിച്ച് പറഞ്ഞത്, “ഈ ദരിദ്രയായ വിധവ എല്ലാവരെക്കാളും അധികം ഇട്ടിരിക്കുന്നു” എന്നാണ്. കാരണം മറ്റുള്ളവർ തങ്ങളുടെ സമൃദ്ധിയിൽ നിന്നാണ് നൽകിയത്, അവളോ തന്റെ ജീവനത്തിനുള്ളതൊക്കെയും നൽകി. മനുഷ്യൻ സംഖ്യയുടെ വലിപ്പം നോക്കിയപ്പോൾ ദൈവപുത്രൻ ഹൃദയത്തിന്റെ ആഴമാണ് നോക്കിയത്. ദൈവത്തിന് മുഖപക്ഷമില്ല എന്നതിന്റെ വലിയ തെളിവാണിത്.
എന്നാൽ ഇന്ന് നമ്മുടെ കൂട്ടായ്മകളിൽ ദൈവത്തിന്റെ ഈ സ്വഭാവമാണോ നാം കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നത്? ഇവിടെ ഓർക്കേണ്ട മറ്റൊരു ചരിത്ര സംഭവം ഉണ്ട്. ലോകപ്രശസ്തനായ പ്രസംഗകനും ദൈവദാസനുമായിരുന്ന ചാൾസ് സ്പർജൻ ലണ്ടനിലെ മെട്രോപൊളിറ്റൻ ടാബർനാക്കിളിൽ ശുശ്രൂഷ ചെയ്തിരുന്ന കാലം. ഒരു ഞായറാഴ്ച രാവിലെ, കൽക്കരി ഖനിയിൽ ജോലി ചെയ്യുന്ന, അഴുക്കുപുരണ്ട വസ്ത്രം ധരിച്ച ഒരു പാവപ്പെട്ട തൊഴിലാളി ആരാധനയ്ക്കായി പള്ളിയിലേക്ക് കടന്നുവന്നു. സഭയിലെ ധനികരായ ചിലർ അയാളുടെ വസ്ത്രധാരണം കണ്ട് മുഖം ചുളിക്കുകയും വശങ്ങളിലേക്ക് മാറിനിൽക്കുകയും ചെയ്തു. ഇത് പ്രസംഗപീഠത്തിൽ നിന്നും സ്പർജൻ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആരാധനയ്ക്ക് ശേഷം സ്പർജൻ നേരെ ആ തൊഴിലാളിയുടെ അടുക്കൽ ചെന്ന് അദ്ദേഹത്തെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ചുംബിച്ചുകൊണ്ട് സഭയോടായി പറഞ്ഞു: “കൽക്കരി ഖനിയിലെ അഴുക്ക് ഈ സഹോദരന്റെ വസ്ത്രങ്ങളിലേ ഉള്ളൂ, എന്നാൽ വിവേചനം കാണിക്കുന്നവരുടെ അഴുക്ക് അവരുടെ ഹൃദയങ്ങളിലാണ്. ക്രിസ്തുവിന്റെ രക്തത്താൽ കഴുകപ്പെട്ട ഏവനും ദൈവത്തിന് ഒരുപോലെ വിലപ്പെട്ടവനാണ്.” സഭയിലെ പ്രമുഖർക്കെല്ലാം അതൊരു വലിയ താക്കീതായിരുന്നു. അതെ, ദൈവത്തിന്റെ മുൻപിൽ എല്ലാവരും സമന്മാരാണ്. നമ്മുടെ ദൈവത്തിന് മുഖപക്ഷമില്ല. അവൻ പാപിയായ മനുഷ്യനെ വംശമോ ഗോത്രമോ സാമ്പത്തിക നിലയോ നോക്കാതെയാണ് സ്നേഹിച്ചത്. യാക്കോബ് വളരെ വ്യക്തമായി പറയുന്നു: “നിങ്ങൾ മുഖപക്ഷം കാണിക്കുന്നു എങ്കിലോ പാപം ചെയ്യുന്നു; കൽപനാലംഘകരെന്നു ന്യായപ്രമാണത്താൽ കുറ്റം വിധിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.” അനേകം കൽപനകൾ കാത്തുസൂക്ഷിച്ചാലും ‘മുഖപക്ഷം’ എന്ന ഒരൊറ്റ കാര്യത്തിൽ പരാജയപ്പെട്ടാൽ നാം കൽപനാലംഘകരായി മാറും.
വേറൊരു ഹൃദയസ്പർശിയായ കഥ കൂടി ചിന്തിക്കുന്നത് നന്നായിരിക്കും. മലയോര മേഖലയിലുള്ള ഒരു ചെറിയ പെന്തകോസ്ത് സഭ. അവിടെ അന്ധനായ, ലോട്ടറി കച്ചവടം ചെയ്ത് ജീവിക്കുന്ന ഒരു പാവപ്പെട്ട വിശ്വാസിയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുടുംബവും ഉണ്ടായിരുന്നു. കാഴ്ചയില്ലാത്തതുകൊണ്ട് തന്നെ പലപ്പോഴും ആരും അദ്ദേഹത്തെ സഭയിലെ കാര്യങ്ങളിലൊന്നും ഉൾപ്പെടുത്തിയിരുന്നില്ല. എന്നാൽ എല്ലാ ഉപവാസ പ്രാർത്ഥനകൾക്കും രാത്രികാല പ്രാർത്ഥനകൾക്കും വലിപ്പച്ചെറുപ്പമില്ലാതെ എല്ലാവർക്കും വേണ്ടി ഏറ്റവും അധികം കണ്ണീരൊഴുക്കി പ്രാർത്ഥിച്ചിരുന്നത് ആ സഹോദരനായിരുന്നു. വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം ആ സഭയുടെ പുതിയ ഹാളിന്റെ സമർപ്പണ ദിവസം വന്നു ചേർന്നു. സഭയിലെ ധനികരായ പലരും വലിയ തുകകൾ നൽകി സഹായിച്ചിരുന്നതിനാൽ, അവരിൽ ആരെങ്കിലും ഒരാളായിരിക്കും പുതിയ ഹാൾ ഉദ്ഘാടനം ചെയ്യുക എന്ന് എല്ലാവരും കരുതി. എന്നാൽ ഉദ്ഘാടന സമയത്ത് പാസ്റ്റർ സ്റ്റേജിലേക്ക് വിളിച്ചത് ആ അന്ധനായ സഹോദരനെയായിരുന്നു. പാസ്റ്റർ കണ്ണീരോടെ സഭയോട് പറഞ്ഞു: “ഈ സഭയുടെ വലിയ മതിൽക്കെട്ടുകൾ പണിതത് പണം കൊണ്ടായിരിക്കാം. എന്നാൽ ഈ സഭയെ ആത്മീയമായി താങ്ങിനിർത്തിയത് ആരും കാണാതെ ഈ മുൻസീറ്റിലിരുന്ന് കണ്ണീരൊഴുക്കിയ ഈ സഹോദരന്റെ പ്രാർത്ഥനയാണ്. ദൈവത്തിന്റെ മുൻപിൽ ബാഹ്യമായ പദവികളല്ല, ആത്മാവിന്റെ സമർപ്പണമാണ് വലുത്.” അന്ന് ആ അന്ധനായ സഹോദരൻ റിബൺ മുറിച്ചപ്പോൾ സഭയിലുണ്ടായിരുന്ന ധനികരും ദരിദ്രരുമായ എല്ലാവരുടെയും കണ്ണുകൾ ഒരുപോലെ നിറഞ്ഞുപോയി.
ദൈവത്തിന് ഏറ്റവും അപ്രിയമായ കാര്യം എന്തെന്നാൽ, അവന്റെ ചോരയാൽ വിലയ്ക്ക് വാങ്ങപ്പെട്ട തന്റെ മക്കളെ മനുഷ്യർ വേർതിരിച്ചു കാണുന്നതാണ്. പ്രാർത്ഥനയ്ക്കായി കൈകൾ ഉയർത്തുമ്പോൾ നമ്മുടെ ഹൃദയത്തിൽ സഹോദരനോടുള്ള ഈ വിവേചനം ഉണ്ടെങ്കിൽ, ആ പ്രാർത്ഥന മേൽക്കൂരയ്ക്കപ്പുറം കടക്കുകയില്ല. കർത്താവ് തന്റെ രണ്ടാമത്തെ വരവിൽ സഭയെ ചേർക്കുമ്പോൾ അവിടെ പ്രത്യേക പരിഗണനകളോ ബാങ്ക് അക്കൗണ്ടുകളോ ഉണ്ടായിരിക്കില്ല. ഭൂമിയിൽ നാം കാണിക്കുന്ന ഓരോ ചെറിയ അകറ്റിനിർത്തലുകളും നമ്മുടെ സ്വർഗ്ഗരാജ്യ പ്രവേശനത്തെയാണ് ഇല്ലാതാക്കുന്നത്. പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ നടത്തപ്പെടുന്ന ഒരു വിശ്വാസിക്ക് ഒരിക്കലും ജാതിയുടേയോ, പണത്തിന്റേയോ, പദവിയുടേയോ പേരിൽ വിവേചനം കാണിക്കാൻ സാധിക്കില്ല. നാമെല്ലാവരും ക്രിസ്തുയേശുവിൽ ഒന്നത്രേ. ദൈവത്തിന്റെ ന്യായവിധി സിംഹാസനത്തിന് മുന്നിൽ നമ്മുടെ ബാഹ്യമായ പദവികളല്ല, ഹൃദയത്തിന്റെ വിശുദ്ധിയാണ് പരിശോധിക്കപ്പെടുന്നത്. മുഖപക്ഷം കൂടാതെ പ്രവൃത്തികൾക്ക് തക്കവണ്ണം ന്യായം വിധിക്കുന്നവനെയാണ് നാം പിതാവ് എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ട്, നമ്മുടെ വാക്കുകളിലോ പ്രവൃത്തികളിലോ ശുശ്രൂഷകളിലോ മുഖപക്ഷം എന്ന പാപം കടന്നുകൂടിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അത് ഇന്ന് തന്നെ കർത്താവിന്റെ സന്നിധിയിൽ ഏറ്റുപറഞ്ഞ് ഉപേക്ഷിക്കാം. സ്വർഗ്ഗരാജ്യം ലക്ഷ്യം വെക്കുന്ന ഓരോ ദൈവപൈതലും കറയില്ലാത്ത സ്നേഹത്തോടെ എല്ലാവരെയും ഒരുപോലെ കാണാൻ പഠിക്കണം. മുഖപക്ഷമില്ലാത്ത വിശുദ്ധ ജീവിതം നയിച്ച് കർത്താവിന്റെ വരവിനായി നമുക്ക് ഒരുങ്ങാം. ആമേൻ!
