ലേഖനം | നീ സ്വർഗ്ഗരാജ്യത്തിന് അവകാശിയോ?

ഒരു അവകാശം കൈമാറുമ്പോൾ നിയമം ചോദിക്കുന്ന ആദ്യ ചോദ്യം ഇതാണ് — “ആരാണ് അവകാശി?” രക്തബന്ധമോ, ദത്തെടുക്കലോ, ഒരു നിയമപരമായ രേഖയോ വേണം. ബന്ധമില്ലാത്തവർക്ക് എത്ര ആഗ്രഹിച്ചാലും ആ സ്വത്തിൽ പങ്കില്ല.

സ്വർഗ്ഗരാജ്യത്തിന്റെ കാര്യത്തിലും ദൈവവചനം ഈ ചോദ്യം അവ്യക്തമായി വിടുന്നില്ല. ആരാണ് അവകാശി, ആരല്ല എന്ന് തിരുവെഴുത്തുകൾ വളരെ വ്യക്തമായി പറയുന്നുണ്ട്. അതു പരിശോധിക്കാം.

ഒന്ന്: വീണ്ടും ജനിച്ചവൻ

എല്ലാറ്റിന്റെയും അടിസ്ഥാനം ഇതാണ്. നിക്കൊദേമൊസിനോട് കർത്താവ് പറഞ്ഞത് വ്യവസ്ഥയില്ലാത്ത ഒരു പ്രസ്താവനയായിരുന്നു: ഒരുവൻ വീണ്ടും ജനിച്ചില്ലെങ്കിൽ ദൈവരാജ്യം കാണാൻ കഴിയില്ല (യോഹന്നാൻ 3:3, 5).

ശ്രദ്ധിക്കുക — അവൻ പറഞ്ഞത് “കാണാൻ കഴിയില്ല” എന്നാണ്, “കടക്കാൻ പ്രയാസമാണ്” എന്നല്ല. നല്ല ഒരു കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ചതുകൊണ്ടോ, സഭയിൽ അംഗമായതുകൊണ്ടോ, ഒരു പേരിന്റെ പിൻബലം കൊണ്ടോ ആരും അവകാശിയാകുന്നില്ല. ജഡരക്തങ്ങൾക്ക് ദൈവരാജ്യം അവകാശമാക്കാൻ കഴിയില്ല (1 കൊരിന്ത്യർ 15:50).

രണ്ട്: ദൈവമക്കളായി ദത്തെടുക്കപ്പെട്ടവൻ

അവകാശം വരുന്നത് ബന്ധത്തിൽ നിന്നാണ്. “മക്കൾ എങ്കിലോ അവകാശികളും ആകുന്നു” — ദൈവത്തിന്റെ അവകാശികളും ക്രിസ്തുവിന് കൂട്ടവകാശികളും (റോമർ 8:16-17). ക്രിസ്തുവിനെ കൈക്കൊണ്ടവർക്ക് ദൈവമക്കൾ ആകാൻ അധികാരം നൽകപ്പെട്ടു (യോഹന്നാൻ 1:12).

നീ ഒരു ദാസൻ മാത്രമാണോ, അതോ മകൻ ആണോ? ദാസന് കൂലിയുണ്ട്; മകനാണ് അവകാശം (ഗലാത്യർ 4:7).

മൂന്ന്: ആത്മാവിൽ ദരിദ്രനായവൻ

മലയിലെ പ്രസംഗം ആരംഭിക്കുന്നത് തന്നെ ഇവിടെ നിന്നാണ്: “ആത്മാവിൽ ദരിദ്രരായവർ ഭാഗ്യവാന്മാർ; സ്വർഗ്ഗരാജ്യം അവർക്കുള്ളത്” (മത്തായി 5:3).

സ്വന്തം നീതിയിൽ ദരിദ്രനെന്ന് സമ്മതിക്കുന്നവനാണ് ഇവിടെ ധനവാൻ. തനിക്ക് ഒന്നുമില്ലെന്ന് അറിയുന്നവനു മാത്രമേ കൃപ സ്വീകരിക്കാൻ കഴിയൂ. ചുങ്കക്കാരൻ മാറത്തടിച്ച് “പാപിയായ എന്നോട് കരുണയുണ്ടാകേണമേ” എന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ നീതീകരിക്കപ്പെട്ടു; പരീശൻ സ്വന്തം കണക്കുകൾ നിരത്തി മടങ്ങിപ്പോയി (ലൂക്കൊസ് 18:9-14).

നാല്: ശിശുവിനെപ്പോലെ താഴ്മയുള്ളവൻ

“നിങ്ങൾ തിരിഞ്ഞ് ശിശുക്കളെപ്പോലെ ആയിത്തീരുന്നില്ലെങ്കിൽ സ്വർഗ്ഗരാജ്യത്തിൽ കടക്കുകയില്ല” (മത്തായി 18:3).

ശിശുവിന് അഹങ്കാരമില്ല, അവകാശവാദമില്ല, പദവിയില്ല. അവൻ പൂർണമായി ആശ്രയിക്കുന്നു. ദൈവരാജ്യത്തിലെ വലിപ്പത്തിന്റെ അളവുകോൽ താഴ്മയാണ് (മത്തായി 18:4).

അഞ്ച്: പിതാവിന്റെ ഇഷ്ടം ചെയ്യുന്നവൻ

ഇത് ഏറ്റവും ഗൗരവമുള്ള ഭാഗമാണ്. “കർത്താവേ, കർത്താവേ എന്ന് എന്നോട് പറയുന്നവൻ ഏവനുമല്ല, സ്വർഗ്ഗസ്ഥനായ എന്റെ പിതാവിന്റെ ഇഷ്ടം ചെയ്യുന്നവനത്രേ സ്വർഗ്ഗരാജ്യത്തിൽ കടക്കുന്നത്” (മത്തായി 7:21).

പ്രവചിച്ചവരും ഭൂതങ്ങളെ പുറത്താക്കിയവരും അത്ഭുതങ്ങൾ ചെയ്തവരും ആ ദിവസം തള്ളപ്പെടാം. ശുശ്രൂഷയുടെ വലിപ്പമല്ല, ജീവിതത്തിന്റെ അനുസരണമാണ് അളവുകോൽ.

ആറ്: പരീശന്മാരുടേതിലും ഉപരിയായ നീതിയുള്ളവൻ

“നിങ്ങളുടെ നീതി ശാസ്ത്രിമാരുടെയും പരീശന്മാരുടെയും നീതിയെ കവിയുന്നില്ലെങ്കിൽ നിങ്ങൾ സ്വർഗ്ഗരാജ്യത്തിൽ കടക്കുകയില്ല” (മത്തായി 5:20).

പരീശന്മാർ പുറമേ കുറ്റമറ്റവരായിരുന്നു. കർത്താവ് ചോദിക്കുന്നത് പുറംമോടിയല്ല, ഹൃദയത്തിന്റെ നീതിയാണ് — ക്രിസ്തുവിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന കണക്കിടപ്പെട്ട നീതി, അതു ജീവിതത്തിൽ ഫലം കായ്ക്കുന്നത്.

ഏഴ്: വിശുദ്ധി പിന്തുടരുന്നവൻ

“വിശുദ്ധീകരണം കൂടാതെ ആരും കർത്താവിനെ കാണുകയില്ല” (എബ്രായർ 12:14). ഇത് ഒരു നിർദ്ദേശമല്ല, ഒരു വ്യവസ്ഥയാണ്. ഹൃദയശുദ്ധിയുള്ളവരാണ് ദൈവത്തെ കാണുന്നത് (മത്തായി 5:8).

എട്ട്: ചെറിയവരെ കരുതുന്നവൻ

രാജാവ് വലത്തുഭാഗത്തുള്ളവരോട് “എന്റെ പിതാവിനാൽ അനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടവരേ, രാജ്യം അവകാശമാക്കിക്കൊൾവിൻ” എന്നു പറയുന്നത് ഒരു കാരണത്താലാണ് — വിശന്നവന് ഭക്ഷണം, ദാഹിച്ചവന് വെള്ളം, പരദേശിക്ക് ഇടം, രോഗിക്ക് സന്ദർശനം (മത്തായി 25:34-40).

ഇത് പ്രവൃത്തിയാൽ രക്ഷ എന്ന ഉപദേശമല്ല; യഥാർത്ഥ വിശ്വാസത്തിന്റെ അനിവാര്യ ഫലമാണ് കരുണ എന്ന സാക്ഷ്യമാണ്.

ഒമ്പത്: നീതിനിമിത്തം പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുന്നവൻ

“നീതിനിമിത്തം ഉപദ്രവിക്കപ്പെടുന്നവർ ഭാഗ്യവാന്മാർ; സ്വർഗ്ഗരാജ്യം അവർക്കുള്ളത്” (മത്തായി 5:10). അവകാശം ചിലപ്പോൾ വിലയൊടുക്കിയാണ് ലഭിക്കുന്നത്.

പത്ത്: അവസാനത്തോളം നിലനിൽക്കുന്നവൻ, ജയിക്കുന്നവൻ

“അവസാനത്തോളം സഹിച്ചുനിൽക്കുന്നവൻ രക്ഷിക്കപ്പെടും” (മത്തായി 24:13). “ജയിക്കുന്നവന് ഇത് അവകാശമായി ലഭിക്കും; ഞാൻ അവന് ദൈവവും അവൻ എനിക്ക് മകനും ആയിരിക്കും” (വെളിപ്പാട് 21:7).

ഒരു തുടക്കമല്ല, ഒരു ഓട്ടമാണ് ജീവിതം.

ആരല്ല അവകാശി?

വചനം ഇക്കാര്യത്തിലും മൗനം പാലിക്കുന്നില്ല. അനീതിയുള്ളവർ ദൈവരാജ്യം അവകാശമാക്കുകയില്ല എന്ന് പൗലൊസ് വ്യക്തമായി എഴുതുന്നു — ദുർന്നടപ്പ്, വിഗ്രഹാരാധന, വ്യഭിചാരം, മോഷണം, അത്യാഗ്രഹം, മദ്യപാനം, വാക്കുകൊണ്ടുള്ള ദ്രോഹം, പിടിച്ചുപറി എന്നിവയിൽ തുടരുന്നവരെക്കുറിച്ചാണ് ഈ മുന്നറിയിപ്പ് (1 കൊരിന്ത്യർ 6:9-10; ഗലാത്യർ 5:19-21; എഫെസ്യർ 5:5).

എന്നാൽ അതേ ഭാഗം അവസാനിക്കുന്നത് ഏറ്റവും മനോഹരമായ ഒരു വാക്യത്തിലാണ്: “നിങ്ങളും ഇങ്ങനെയുള്ളവർ ആയിരുന്നു; എങ്കിലും കഴുകപ്പെട്ടു, വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു, നീതീകരിക്കപ്പെട്ടു” (1 കൊരിന്ത്യർ 6:11). ഭൂതകാലം ആരെയും അയോഗ്യനാക്കുന്നില്ല — അതിൽ തുടരുന്നതാണ് അപകടം.

എങ്ങനെ ഉറപ്പാക്കാം?

ഈ പട്ടിക വായിച്ച് “ഞാൻ ഇതിലൊന്നും എത്തിയിട്ടില്ലല്ലോ” എന്ന് ആരും നിരാശപ്പെടേണ്ട. ഇവയൊന്നും അവകാശം സമ്പാദിക്കാനുള്ള വ്യവസ്ഥകളല്ല; അവകാശിയായി മാറിയവന്റെ ജീവിതത്തിൽ ദൈവം വളർത്തിയെടുക്കുന്ന അടയാളങ്ങളാണ്. രക്ഷ കൃപയാൽ, വിശ്വാസത്താൽ; അത് പ്രവൃത്തിയിൽ നിന്നല്ല (എഫെസ്യർ 2:8-9).

യോഹന്നാൻ തന്റെ ലേഖനത്തിൽ ഉറപ്പിന്റെ മൂന്നു പരിശോധനകൾ നൽകുന്നുണ്ട്:

വിശ്വാസം — യേശുവിനെ ദൈവപുത്രനെന്ന് ഏറ്റുപറയുന്നുവോ? (1 യോഹന്നാൻ 5:1)
അനുസരണം — അവന്റെ കല്പനകൾ പ്രമാണിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവോ? (1 യോഹന്നാൻ 2:3)
സ്നേഹം — സഹോദരന്മാരെ സ്നേഹിക്കുന്നുവോ? (1 യോഹന്നാൻ 3:14)

ഇതോടൊപ്പം, വിശ്വസിച്ചവരിൽ പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ മുദ്രയുണ്ട് — അവകാശത്തിന്റെ അച്ചാരം (എഫെസ്യർ 1:13-14). ആ ആത്മാവ് തന്നെ നാം ദൈവമക്കളെന്ന് നമ്മുടെ ആത്മാവിനോട് സാക്ഷ്യം പറയുന്നു (റോമർ 8:16).

അവസാന ചോദ്യം

നമ്മുടെ അവകാശം കേടുവരാത്തതും മാലിന്യമില്ലാത്തതും വാടിപ്പോകാത്തതുമാണ്; അത് സ്വർഗ്ഗത്തിൽ സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു (1 പത്രൊസ് 1:4). ഭൂമിയിലെ ഒരു സ്വത്തിനും ആ വിശേഷണങ്ങളില്ല.

പക്ഷേ എത്ര വലിയ അവകാശമായാലും, അവകാശിയല്ലാത്തവന് അതിൽ പങ്കില്ല.

അതുകൊണ്ട് ചോദ്യം ഇതാണ് — സഭയിൽ പോകുന്നുണ്ടോ എന്നല്ല, പേരിൽ ക്രിസ്ത്യാനിയാണോ എന്നല്ല:

നീ വീണ്ടും ജനിച്ചിട്ടുണ്ടോ? നീ ദൈവത്തിന്റെ മകനാണോ? നീ സ്വർഗ്ഗരാജ്യത്തിന് അവകാശിയാണോ?

ഇന്ന് ഉത്തരമില്ലെങ്കിൽ, ഇന്നു തന്നെ അതു തീരുമാനിക്കാവുന്ന ദിവസമാണ്. വാതിൽ ഇപ്പോഴും തുറന്നിരിക്കുന്നു.